آخرین خبرها
555

فریب تبلیغات LED را نخوریم

این روزها بازار لوازم خانگی جهان و به تبع آن ایران آماج هجوم کالاهای مختلف بوده و هر یک از شرکت‌های صaنعتی و تولیدی جهان در رقابت با سایر شرکت‌ها سعی می‌کنند مدل‌های جدیدی را روانه بازار کشورمان کرده و مشتریان را به سمت خود جلب کنند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، با نگاهی به انواع و اقسام کالاها به ویژه در حوزه لوازم خانگی می‌توان متوجه شد که شرکت‌های فعال در این عرصه به طور متناوب مدل‌های جدید خود را روانه بازار کرده و هر روز در پی افزایش سهم خود در بازارهای جهانی هستند.

در این بین شرکت‌های جهانی علاوه بر ایجاد تغییراتی در مدل‌های جدید خود سعی می‌کنند قیمت این محصولات را نیز تا جایی که امکان دارد، ثابت باقی نگه دارند که این موضوع باعث جذب مشتریان بیشتری می‌شود.

اما طی یکی دو سال‌ اخیر یکی از محصولاتی که تبلیغات زیادی روی آن انجام شده، تلویزیون‌های ال.‌ای.‌دی (LED)‌ است. نوعی از تلویزیون که نسل بعد از ال.‌سی.‌دی (LCD) محسوب می‌شود.

در مورد تلویزیون‌های ال‌.سی.‌دی تاکنون صحبت‌های زیادی شده، اما در مورد تلویزیون‌های ال.‌ای.‌دی کمتر.

بد نیست در این بین سری به دنیای تلویزیون‌های ال.‌ای.‌دی زده و به طور مختصر با این نوع تلویزیون‌ها آشنا شویم.

ال.‌ای.‌دی مخفف عبارت دیود تشعشع نور (Light-Emitting Diode) است. نمایشگرهای ال.‌ای.‌دی آن دسته از نمایشگرها هستند که از دیودهای نورافشان برای نمایش تصاویر استفاده می‌کنند و این دسته از نمایشگرها در اندازه‌هایی بسیار بزرگ و در مکان‌هایی خاص کاربرد دارند.

با این وجود باید سوال کرد که چرا این دیودهای نورافشان تحت عنوان تلویزیون به خانه‌ها یا محل کار افراد راه یافتند؟

نکته جالب اینجاست که برخی از شرکت‌های معتبر جهان توانسته‌اند با استفاده از عنوان ال.‌ای.‌دی به سود سرشاری دست پیدا کنند و این در حالیست که محصول آن‌ها در واقع ال.‌ای.‌دی نبوده است!

به عنوان مثال یکی از شرکت‌های کره‌یی با سری جدید ال‌.سی.‌دی‌های خود که از ال.‌ای.‌دی برای روشن‌سازی صفحه بهره می‌گیرند، توانسته سهم مناسبی را در بازار به‌دست آورد. این در حالیست که این نوع تلویزیون‌ها ال.‌ای.‌دی نیستند.

همین موضوع اعتراض‌هایی را نیز نسبت به نحوه تبلیغات این شرکت برانگیخته است.

یک دیود نورافشان یا همان ال.‌ای.‌دی هم‌اکنون بسیار بزرگتر از آنست که بتواند جایگزین یک پیکسل به عنوان مثال در تلویزیون خانگی شود.

ساخت تلویزیون ال.‌ای.‌دی در مجموع پرهزینه‌تر از تلویزیون‌های کنونی بوده و قیمت آن‌ نیز حدود دو برابر همتای خود یعنی ال‌.سی‌.دی موجود در بازار و حتی پلاسماست.

تاکنون نمایشگرهای ال‌.سی‌.دی از لامپ‌های فلورسنت برای روشن‌سازی صفحه استفاده می‌کردند. استفاده از این لامپ‌ها مشکلاتی را به همراه داشت که از جمله آن‌ها می‌توان به نبود قابلیت نمایش رنگ مشکی بطور کامل و عمیق اشاره کرد، چرا که لامپ‌های فلورسنت همیشه روشن بوده و مقداری نور از آن‌ها رخنه می‌کند.

فقدان قابلیت نمایش این رنگ به طور عمیق موجب افت وضوح تصویر می‌شود. همچنین فقدان طیف وسیعی از رنگ‌ها در فلورسنت‌ نیز اشباع رنگ را محدود می‌کند. این مشکلات باعث شد تا صنعت صوتی و تصویری جهان به سمت به‌کارگیری فن‌آوری جایگزین جدیدی جهت روشن‌سازی صفحه‌ای ال‌.سی‌.دی سوق داده شود و آن چیزی نبود جز استفاده از ال.‌ای.‌دی.

تلویزیون‌های ال.‌ای.‌دی در هر صورت میزان برق کمتری نسبت به آن دسته از ال‌.سی.‌دی‌ها که به لامپ‌های فلورسنت مجهزند، مصرف می‌کنند.

تلویزیون‌های ال‌.سی‌.دی که از ال.‌ای.‌دی برای روشن‌سازی صفحه بهره می‌گیرند، از چهار جنبه نسبت به ال‌.سی.‌دی‌هایی که از فلورسنت برای انجام این کار استفاده می‌کنند، برتر هستند:

– تولید تصویری شفاف و واضح‌تر و نیز تیرگی عمیق‌تر (فقط در نوع دوم نه Edge LED)

– باریکی قابل توجه عرض نمایشگر نوع اول یا Edge LED

– مصرف برق کمتر

– ارایه طیف رنگ وسیع‌تر

یادآوری می‌شود که نخستین تلویزیونی که از ال.‌ای.‌دی در بخش پشتی خود برای روشن‌سازی استفاده می‌کرد، توسط شرکت سونی در سال ۲۰۰۴ میلادی معرفی شد.

همچنین باید به این نکته توجه کرد که وضوح تصویر یک تلویزیون ال.‌سی.‌دی که برای روشن‌سازی صفحه از ال.ای.‌دی‌های تعبیه شده در پشت خود بهره می‌گیرد، به مراتب بالاتر از آن نوع است که ال.‌ای.‌دی‌ها را در پیرامون خود جای داده است.

بیشتر تولیدکنندگان عقیده دارند بهترین راه کاهش مصرف برق تلویزیون تغییر نوع لامپ تصویر آن و همچنین اختراع راه‌های هوشمندانه‌تر به منظور کاهش هدررفت نور خروجی است.

تازه‌ترین دستگاه‌های تلویزیون دارای نمایشگر کریستال مایع (ال سی دی) به جای الکترود منفی لامپ‌های فلورسنتی (CCFL) به ترکیبی از چراغ‌های پشت صفحه کریستال مایع موسوم به ال ای دی (LED) مجهز می‌شوند.

ال ای دی مخفف دیود تشعشع نور است.
اینجا نقطه اول گیج شدن‌هاست، زیرا صنایع الکترونیکی تلاشی نه چندان موفق را آغاز کرده‌اند تا نمایشگرهایی به اندازه تلویزیون را تولید کنند که تصویرش با ماتریسی از ال ای دی‌ها شکل می‌گیرد.

چراغ‌های پشت صفحه کریستال مایع هیچ ربطی به این فن‌آوری ندارند. همه آنچه تغییر کرده، منبع نوری است که از طریق صفحه ال سی دی ساطع می‌شود.

یک دهه است که گفته می‌شود لامپ‌های نوری ال ای دی کم‌مصرف‌تر از لامپ‌های فلورسنتی هستند، برای همین شگفت‌آور نیست که تولیدکنندگان تلویزیون هم به این منبع نوری جدید گرایش پیدا کنند.

برای مثال، فیلیپس مدعی ذخیره ۴۰ درصدی انرژی در تلویزیون‌هایش شده است.
راه‌های مختلف پیکربندی این نوع جدید از نور سردرگمی را بیش از پیش می‌کند.

ساده‌ترین راه برای به کارگیری ال ای دی‌ها نصب آنها حول چهار گوشه صفحه و فراهم کردن این امکان است که نور پشت صفحه منتشر شود. این روش ارزان‌تر است و فروشندگان آن را یک مزیت تلقی کرده و می‌گویند این نمایشگرهای “لبه – نوری” نازک‌تر از نسل‌های پیشین خود هستند.

پیتر کوخ، از ال جی آلمان توضیح می‌دهد: “برای صفحات بزرگ‌تر نیاز به حدود ۵۰۰ ال ای دی هست.”

سیستم موسوم به نور مستقیم ال ای دی، گران‌تر است. به جای آنکه لامپ‌های ال ای دی حول گوشه‌ها قرار داده شوند، درست در طول پشت صفحه صف‌آرایی می‌کنند. سیستم نور مستقیم ال ای دی ایده‌ای هوشمندانه است، زیرا تراکم نور را می‌توان پشت بخش‌های تاریک تصویر کم کرد. این “تیره‌سازی موضعی” رنگ مشکی را عمیق‌تر و طبیعی‌تر می‌کند.
ساشا لانگه، از توشیبای آلمان توضیح می‌دهد: “اگر تصویر از مردمی زیر آسمان شب را داشته باشیم، همه ال ای دی‌های پشت آسمان خاموش می‌شوند به طوری که واقعا به نظر می‌آید تاریک است.”

این امر از آن جهت اهمیت دارد که تلویزیون‌های ال سی دی اغلب به نظر می‌رسد در مقایسه با تلویزیون‌های فلت پلاسما نامرغوب‌تر هستند. رنگ مشکی موجود در صفحات کنونی ال سی دی‌ها عموما خاکستری تیره است و رنگ‌ها عموما زمانی که به صورت مستقیم به صفحه نگاه نکنید، پریده به نظر می‌رسند.

در طول زمان، نور دهی موضعی به ذخیره‌سازی برق و خنک‌تر ماندن دستگاه تلویزیون کمک می‌کند.

نورهای جدید عموما از ال ای دی‌هایی استفاده می‌کنند که رنگ سفید منتشر می‌کنند، اما یک متغیر سومی هم موسوم به سیستم نوردهی آر جی بی وجود دارد که از تلفیق ال ای دی‌های قرمز، سبز و آبی استفاده می‌کند.

این سیستم فقط در گران‌ترین دستگاه‌ها و برای کسانی عرضه می‌شود که خواهان بهترین‌ها هستند. در واقع دستگاه‌های تلویزیون نیاز به چنین درجه‌بندی لطیفی از رنگ‌ها نیاز ندارند، اما اختلاف در زمانی مشهود خواهد بود که به تماشای فیلم‌های با کیفیت بالا از لوح‌های بلو-ری بنشینید.

* * وضعیت تولید ال.‌ای.‌دی در ایران

بازار صوتی و تصویری ایران نیز چند سالی می‌شود که مهمان ال.‌ای‌.دی‌های تولید داخل یا وارداتی است.

به گفته محمدرضا شهیدی – دبیر انجمن تولیدکنندن لوازم صوتی و تصویری – در سال گذشته تنوع تولید تلویزیون در کشور به ۱۴۰ مدل رسید و همچنین از کل تلویزیون کشور در سال گذشته ۸۰ درصد مربوط به ال‌.سی‌.دی و ال.‌ای.‌دی و ۲۰ درصد آن مربوط به تلویزیون‌های لامپی بود.

وی همچنین معتقد است که سطح فن‌آوری به کار رفته در تولید تلویزیون‌های ال‌.سی‌.دی فرق چندانی با تلویزیون‌های ال.‌ای.‌دی ندارد و معمولا محصولات جدیدی که در شرکت‌های خارجی به تولید می‌رسند، بعد از گذشت سه تا چهار ماه وارد ایران می‌شوند.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*